تماس با ما

سايتهاي ديگر

سياسي

صوتي

بيانيه

کارگري

صفحه نخست

 

 

حمله مسلحانه به دو کارگر ایرانی در کردستان عراق

بر اساس خبر دریافتی دو کارگر ایرانی به نام‌های شاهو حسینی فرزند جلال، متاهل و محسن پورکند فرزند محمد، در حالی که همراه صاحب کار خود به محل کار می‌روند، مورد هجوم مسلحانه قرار می­گیرند. بر اثر این تیراندازی، صاحب کار عراقی همان لحظه جان خود را از دست می‌دهد و شاهو حسینی و محسن پورکند به شدت زخمی می‌شوند. اما متاسفانه شاهو حسینی به دلیل جراحات سنگین، روز یک شنبه 6/12/91 فوت می‌کند. این دو جوان از اهالی شهرستان پاوه هستند که به دنبال کار برای تامین معیشت خود و خانواده‌شان راهی کردستان عراق شده بودند.

ما اعضای کمیته‌ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری ضمن محکوم کردن این جنایت ضد کارگری، با اعضای خانواده شاهو حسینی و محسن پورکند اعلام همدردی می‌کنیم. این اولین بار نیست که کارگران در کشور عراق تاوان جنگ‌طلبی، تروریسم و خشونت مناسبات حاکم بر نظام سرمایه‌داری جهانی را می‌دهند و در سال‌های اخیر همواره کارگران بارها فقط به دلیل داشتن ملیت و یا مذهب متفاوت، کشتار شده‌اند. این در حالی است که در کشور عراق هیچ پیگیری قانونی جدی‌ای در قبال چنین جنایات سازمان یافته‌ای وجود ندارد و کسی پاسخ‌گوی این خسارت‌های جبران‌ناپذیر نیست. به باور ما، کارگران از همه اقوام و ملیت‌های این کشور با اتحاد و همبستگی می‌توانند مانع چنین اقدام‌های تروریستی و هجوم همه جانبه‌ی سرمایه‌داری شوند.

از سوی دیگر این دو جوان جویای کار، قربانی ناکارآمدی و بی توجهی حاکمیت سرمایه‌داری ایران نسبت به اشتغال بیکاران کشور خود و ناتوانی در مهار تورم و گرانی سرسام‌آور و وجود دستمزدهای زیر خط فقر شدند. بدون شک دلیل اصلی مهاجرت گسترده کارگران ایرانی به کشورهای مختلف، موج گسترده بیکاری و فلاکتی است که در نتیجه آن، میلیون‌ها نفر را به خاک سیاه نشانده است. این وضعیت باعث شده تا جوانان و بیکاران زیادی برای تهیه امرار معاش و داشتن زندگی بهتر، شرایط زندگی سخت و طاقت‌فرسا در کشور ناامنی مانند عراق را بپذیرند. کار جزء جدائی ناپذیر انسان است و وظیفه‌ی هر دولتی است که با ایجاد اشتغال و پرداخت دستمزد متناسب بر اساس نیازهای یک زندگی انسانی و امروزی؛ و یا بیمه بیکاری مکفی برای جوینده‌گان کار، به این معضل اساسی پاسخ دهد. مبارزه متحدانه همه‌ی شاغلین و بیکاران و ایجاد تشکل‌های کارگری، گام مهمی برای دستیابی و محقق شدن چنین خواسته‌ای است.

زنده باد اتحاد و همبستگی کارگری

کمیته‌ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری – 8/12/1391