تماس با ما

سايتهاي ديگر

سياسي

صوتي

بيانيه

کارگري

صفحه نخست

"متن سخنرانی جلیل شریفیان از اعضای کمیته هماهنگی   در اتاق تجارب کارگری  نهاد های همبستگی با جنبش کارگری ایران  به تاریخ 18 آبانماه 1391"

 

کودکان کار مظلومان واقعی دنیای سرمایه دار

در کوره پزخانه ها

هرسال با فرارسیدن فصل بهارونوشدن زندگانی طبیعت هزاران خانواده ایرانی برای پیدا کردن کاروبدست آوردن لقمه نانی،خود وخانواده شان،مخصوصاً کودکان معصوم را آمادۀ استثمارمی کنند و راهی کوره پزخانه ها در شهرهای بزرگ ایران می شوند. این کارگران  به واقعیت بردگان گمنامی هستند که تا حد جان سپردن استثمار می شوند. هیجده ساعت کار کردن در روز آن هم کار واقعاً سخت و طاقت فرسای خشت زنی که کارگرباید با تمام وجودش کار کند و تولید کند تا سود بیشتری نصیب سرمایه داران شود در طول کار هیچ خبری از استراحت نیست هر چقدر بیشترخود را خسته کند و عرق بریزد به اصطلاع پول بیشتری در می آورد اما در واقع سود بیشتربه جیب کارفرما سرازیر می شود در کوره پز خانه ها هیج اثری حتّی از بهداشت فرمایشی وجود ندارد.در یک ردیف لانه های بی قواره و همسانی ساخته می شود و به هرخانواده دو منزل داده می شود یکی منزل خواب و استراحت و دیگری اتاق پخت وپز وحمام وشستشو می باشد اتاقها غیر قابل نشیمن هستند تعجب اینجاست،نظام سرمایه داری که خواستار برابری بین انسان ها نیست ولی در ساختن منزل وحذف رفاه وبهداشت به حق برابری واقعی را رعایت کرده است چون همه ی اتاق ها در یک ردیف مساوی ساخته می شود با یک در ویک پنجره ی(30 در 40)سانتی متر. مساحت هر اتاق 12 متر می باشد افراد هر خانواده هرچقدر که زیاد باشند برای کار فرما اصلاً مهم نیست ولی هنگام تقسیم میدان کاربه تعداد نفرات وسن وسال آنها بسیاراهمیت می دهند چون اگرسن و سال داشته باشند و تشخیص دهند که آنها آماده استثمار کامل هستند میدان کار بزرگی به خانواده داده می شود و اگرافراد خانواده سنشان کم باشد میدان کارکوچکی به آنهامی دهندواتاقهای نشیمن درهردوحالت یکی میباشد.                                            چون بحث ما لزوماً در مورد کار کودکان در کوره پزخانها می باشد،لذا لازم می دانم که بیشتر دراین مورد تاًکید کنم کودکان پاک و معصوم و بیگناهی که از لذت زندگی محروم    می باشند،در کوره پزخانها بیشتر هرجای دیگری استثمار می شوند چون این کودکان باید دوش به دوش بزرگسالان کارکنند،همراه آنان بیدارشوند و عرق بریزند هرکس که وجدان انسانی در وجودش زنده باشد اگر به کوره پزخانها سربزند می بیند که استثمارکودکان در آنجا چقدرغیرانسانی و غیرقابل وصف می باشد هرچقدرکه بگویی و بنویسی بازهم قطره ای از دریای استثمارکودکان گفته نشده.نوشته هایی که در مورد کار کودکان در کوره پزخانه ها می بینید ازلابلای هیچ کتابی بیرون کشیده نشده،هیچ نویسنده ای ننشسته که ساعتی فکرکند و طبق میل خود و یا آرزوی خود را بیان نماید همه اینها واقعییاتی هستند که هرساله هزاران کودک معصوم و بیگناه،از پایین ترین قشرجامعۀ ایرانِِ تحت حاکمیت نظام سرمایه داری با آن دست و پنجه نرم میکنند، واقعیتی است غیرقابل باورکه قلب هرانسان نوعدوستی را بدرد می آورد وهرسیستمی را به زیرسئوال می برد، که هیجوقت نتنها به این رفتارخود پسخگو نیستند،بلکه حتی مطرح هم نمی شود که به آن جواب داده شود.کودکان درکوره پزخانها آن گلهای زیبا وشبنم نشسته صبحگاهی نیستند که با نسیم  بیدار شوند و تا زمان بیدارشدنشان، پدران و مادرانشان با قربان صدقه رفتن بگویند که گل من بیدارشو،عشق وامید من بیدارشو چون،والدین از فرط خستگی نفس،عشق و امیدشان را ازدست داده اند و دیگراحساسی ندارند که تقدیم به جگرگوشهً خود کنند.کارکوره پزخانها،برای بزگسالان مرگ تدریجی است برای کودکان که جای خود دارد .

کارکودکان: کودکان که به میدان کارمی روند مسئولیتهایی به آنها داده می شود که بتوانند با زحمت فراوان هم که شده آن کارها را انجام دهند به آنها بجای قلم و خودکارو کاغذ، بیل و فرغون وسرندی می دهند و می گویند بروماسه بیاورکودک باید کاررا انجام دهد باید ماسه راسرند کند و فرغون را پرازماسه کند وبا دستان ظریف و بی طاقتش فرغون را به جلوهُل دهد تا به مقصد برسد کودک درطول مسیرخسته می شود و می بایست چندین بارتوقف کن و رفع خستگی نماید. با پاهای برهنه و سرو صورتی خاک آلود تشنه می شود و با همان حالت آب می خورد ودستان خاک آلود وچرکینس را برچشمان اشک آلودش می کشد .              یا آنها را مسئول فنرزدن می کنند طرز زدن فنربدینشکل است که خشتهای زده شده پس ازدو روزکه خشک شدند آمادۀ فنرزدن می شوند،کودک باید ابتدا بنشیند و زیرفنررا بطول هشت مترآماده کند فنر معمولاُ 1000 خشت را دربرمی گیرد که 200 خشت اول نشسته صورت میپذیرد ولی 800 خشت دیگربصورت بشین پاشو انجام می گیرد که باید کودک با این هوای گرم و ناسازگاربرای زدن هشتصد خشت 400 باربنشیند و بلند شود، دراکثرموارد پیش میاد که کودک نمی تواند هرباردو خشت را بردارد،آنوقت می بایست کودک هشتصد باربلند شود و بنشیند، که از طاقت هر انسانی بدور است .                                                       غذا خوردن کودکان: کودکان درکوره به لحاظ شرایط سخت کاری ونبودن غذای کافی سوء تغذیه می گیرند چون غذایی که می خورند معمولاارزش غذایی چندانی ندارد صبحانه پنیرو چایی، نهار گوجه فرنگی و شام نیزبه همان صورت و گاهی وقتها سیب زمینی پخته وآب پز  واگرممکن باشد هفته ای یکبارگوشت. اکثر کودکان با دستهای نشسته غذا می خورند والدین بدلیل اینکه خود بسیارخسته و گرسنه هستند هوای بچه ها را ندارند و بچه ها با دستهای آلوده به میکروب، کثیف و مگس نشسته غذا صرف می کنند کودکان دراین بین زودتر ازدیگران مریض می شوند هرساله شاهد مرگ صدها کودک هستیم که بدلیل رعایت نکردن بهداشت و گرما زدگی جان خود را ازدست می دهند وقربانی مناسبات سرمایه داری می شوند با مکیدن خون این گلهای زندگی، کارفرمایان و صاحب کوره ها آپاتمانهای آنچنانی برای خود میسازند وبه سفرهای جهانی می روند و درعین حال به خود افتخار می کنند که برای مردم اشتغال ایجاد کرده اند وکارگران وکودکان ازدست آنها غذا می خورند .                                 استراحت و خواب کودکان : استراحت کودکان، همان کارو درآمد است چون اکثرا ازسر بی حوصلگی می خواهند کارکنند ولی همین بازی کودکانه استراحت را ازآنها می رباید. خواب آنها بمراتب سخت ترو مشکل تراست. اتاقها معمولا کوچک هستند شبهای تابستان بسیارگرم هستند و بدلیل تجمع خانواده دریک اتاق گرمترمی شوند پوست لطیف کودکان شبها پذیرای پشه ها وحشرات می باشند طوری که هرشب پوست نازک کودکان منبع خوراک آنها میشوند گویا این گلهای نازنین موظفند که درطول روزخون خود را به سرمایه داران اهداء کنند وشبها به پشه ها و حشرات، چون آنها باید روش والدین خود را برگزینند.موقعی که بدن ظریفشان بوسیله حشرات گزیده می شود خارش پیدا می کند و برای رفع خارش همه جای بدن خود را خونی می کنند.                                                                        نظافت واستحمام کودکان : نظافت کودکان درکوره ها زیرصفراست هفته ای یکباراستحمام می شوند آن هم بصورت سطحی، لباسهای کهنه آنها را هفته ای یکبارمی شورند وپس از خشک شدن درجا ازآن استفاده می شود.حمام شامل انبارآبی می شود که زیرش چراغ نفتی می سوزد که گاهی وقتها بعلت تمام شدن، آب گرم به همه نمی رسد .                         زندگی کودکان در کوره ها عجین شده با باد و ماسه و گرد وخاک و عرق ریختن و بی خوابی و ازحال رفتن وگرما زدگی ونهایتا مرگ، بجای همبازی شدن باهم سن سالان خود همبازی مگسها و پشه ها می شوند چون با آنها انس گرفته اند، چون ازفرط خستگی و بی حوصلگی توانایی بیرون کردن مگس ازصورت خود را ندارند.                                                                                         

         

                                                   جلیل شریفیان